فاطمه کروبی خطاب به فرزندش: هرگز گمان نمی‌بردم که به جرم آزادگى، از تدریس محروم شوى

فاطمه کروبی، همسر مهدی کروبی در نامه ای خطاب به فرزند جانباز خویش، ضمن تقدیر از وی، این روز را به همۀ ى جانبازان ایران‌ زمین، تبریک گفته است.

به گزارش سحام، خانم کروبی در بخشی از این پیام کوتاه با ذکر خاطره ای از روزهای نخستین تولد فرزندش، آورده است: “پس از گذشت شش‌ماه از آمدنت، تو را به همراه برادرت درآغوش گرفتم تا نخستین دیدار تو با پدر در زندان قصر رقم خورد. در آن روز تو برای اولین بار پدر را در قفس ظالم دیدى و او با عشق و علاقۀ وافر، برأى اولین بار چشم بر چشمان پاک و پرجذبۀ کودکانه‌ات دوخته بود.”

By سحام, in سر خط خبرها on . Tagged width: , ,


فاطمه کروبی، همسر مهدی کروبی در نامه ای خطاب به فرزند جانباز خویش، ضمن تقدیر از وی، این روز را به همۀ ى جانبازان ایران‌ زمین، تبریک گفته است.

به گزارش سحام، خانم کروبی در بخشی از این پیام کوتاه با ذکر خاطره ای از روزهای نخستین تولد فرزندش، آورده است: “پس از گذشت شش‌ماه از آمدنت، تو را به همراه برادرت درآغوش گرفتم تا نخستین دیدار تو با پدر در زندان قصر رقم خورد. در آن روز تو برای اولین بار پدر را در قفس ظالم دیدى و او با عشق و علاقۀ وافر، برأى اولین بار چشم بر چشمان پاک و پرجذبۀ کودکانه‌ات دوخته بود.”

مهدی کروبی، چه قبل از انقلاب و چه اکنون، بارها در مبارزات خود علیه حکومت های استبدادی، طعم زندان و شکنجه را چشیده است.

خانم فاطمه کروبی نیز طی آن دوران، نه تنها وظیفه تربیت و بزرگ نمودن فرزندان را به عهده داشت؛ بلکه دوشادوش همسر خویش، پس از انقلاب به عنوان یکی از مدیران برجسته، مشغول به فعالیت بود. ایشان معاونت وزارت کار و نیز نمایندگی مردم تهران در مجلس شورای اسلامی و دبیرکلی مجمع اسلامی بانوان را در کارنامه کاری خود دارد.

همسر مهدی کروبی، در بخش پایانی نامه خود خطاب به فرزند دوم خود چنین آورده است: “هرگز گمان نمی‌بردم که در جمهورى إسلامی با داشتن مدارج بالای علمى و تعهد عملى، نه زبانى و شعارى، صرفا به جرم آزادگى و اینکه فرزند مهدى کروبى هستى از تدریس و پژوهش محروم شوى. آرى قریب هفت سال‌ است که پدرت مهدی کروبی در حصر بسر می‌برد و تو چند سالى ست رنج دوری از پدر و وطن و خانواده را غریبانه، بر دوش می‌کشی و از دیدار محرومی اما بدان که این نیز بگذرد.”

محمد تقی کروبی یک پا و یک گوش خود را در عملیات کربلای ۵ بیش از ۶۰% از سلامتی اش از دست داد. وی تحصیل کرده حقوق قضایی در دانشگاه تهران و نیز دکترای حقوق بین الملل از کشور انگلستان است.

وی در بخشی از خاطرات خود که در سایت شخصی اش منتشر نموده، گفته است: “دو هفته پیش از تولدم، پدرم را دستگیر کردند. اولین ملاقات پدر با فرزند نوزادش پس از شش ماه از پشت میل های زندان قصر صورت گرفت. ظاهرا زندگی من از ابتدا بنایش بر تنش و عدم آرامش بوده است. با شروع جنگ برای اولین بار در سن ۱۳ سالگی به همراه یکی از پاسداران پدر مرحوم سید محمد عباسی اهل دزاشیب شمیران به جبهه رفتم. در آن موقع نیروی عملیاتی نبودم و تنها با ماشین این عزیز از دست رفته برای ارسال تدارکات به مناطق مختلف می رفتم. یادم هست که عملیات والفجر مقدماتی آغاز شده بود و برای اولین بار صحنه هایی دلخراش از جنگ را دیدم. بعد از قریب دو ماه به تهران برگشتم و به محض رسیدن به سن ۱۵ سالگی برای حضور در جبهه و گذراندن دوره آموزشی ثبت نام کردم. در پادگان امام حسین دوره ای ۴۵ روزه را گذراندم. دوران آموزش همراه با شب های سرد زمستان بود و برای خودسازی، خروج از رفاه و بدست آورد آمادگی بسیار لازم و ضروری بود. بعد از آموزش از سال ۱۳۶۳ مکررا از پشت میز تحصیل به جبهه (کردستان و جنوب) رفتم و در عملیات هایی در کنار سایر فرزندان این کشور به ادای تکلیفم در قبال سرزمین، مردمم و باورهای دینی ام پرداختم و حتی پس از مجروحیت و هنگامیکه در اندک زمانی شاهد از دست رفتن تمامی دستاورهای چند ساله جنگ که با بهای از دست دادن بهترین فرزندان این کشور بدست آمده بود بودم، مجددا به جبهه بازگشتم و با وجود آنکه توان عملیاتی نداشتم تا قبول قطعنامه ۵۹۸ و برقرای آتش بس در منطقه ماندم.”

به گزارش سحام، متن کامل نامه فاطمه کروبی به فرزند جانبازش، بدین شرح است:

به نام خدا
برای فرزندم محمدتقى؛
در این روزهاى فرخنده و زادروز حضرت ابوالفضل العباس علیه السلام یاد می‌کنم روزی را که تو، چشم به جهان گشودی و صدای طنین‌اندازت نویدبخش دل هاى مان در تنهایی مبارزه با ستم طاغوت شد، روزهایی که تو آمدی و پدرت در زندان قزل قلعه، بی‌خبر از آمدنت بود.
بیاد دارم روزی را که پس از گذشت شش‌ماه از آمدنت، تو را به همراه برادرت درآغوش گرفتم تا نخستین دیدار تو با پدر در زندان قصر رقم خورد. در آن روز تو برای اولین بار پدر را در قفس ظالم دیدى و او با عشق و علاقۀ وافر، برأى اولین بار چشم بر چشمان پاک و پرجذبۀ کودکانه‌ات دوخته بود.

سال‌ها گذشت و مبارزات پدر و دیگر مبارزان راه آزادى در سایۀ رهبری امام‌خمینی به ثمر نشست و چه زود حسین و تو براى دفاع از این سرزمین بزرگ شدید. یاد دارم آن زمان که بسیاری از عافیت‌طلبان، حاضر به ترک بستر آسایش و زیاده‌خواهی نبودند، تو و برادرت از پشت میز مدرسه همسفر شجاع دلان این سرزمین شدید تا با حضور در خطوط مقدم جبهه از میهن اسلامی و مردم تان دفاع کنید.
در آزمون سخت آن روز سهم تو از آقازادگى پیوستن به خیل جانبازان بى ادعاى این سرزمین و تقدیم سلامتى ات بود.
اینک، ضمن ادای احترام به شهداى والإمقام دوران دفاع مقدس به تو و دیگر جانبازان که زیباترین غزل عشق، از زخم وجود شما هنوز به گوش می‌رسد، سلام مى کنم و در این روز فرخنده بهترین درودها را مى فرستم.
هرگز گمان نمی‌بردم که در جمهورى اسلامی با داشتن مدارج بالای علمى و تعهد عملى، نه زبانى و شعارى، صرفا به جرم آزادگى و اینکه فرزند مهدى کروبى هستى از تدریس و پژوهش محروم شوى. آرى قریب هفت سال‌ است که پدرت مهدی کروبی در حصر بسر می‌برد و تو چند سالى ست رنج دوری از پدر و وطن و خانواده را غریبانه، بر دوش می‌کشی و از دیدار محرومی اما بدان که این نیز بگذرد.

این روز عزیز را به همۀ ى جانباز ایران‌زمین، تبریک مى گویم و با صدایى رسا مى گویم که عزیزان؛ یاد دلاورمردى تان در امتداد راه شهداى میهن مان و در درازای تاریخ پر افتخار این کشور زنده و ماندگار خواهد ماند.

فاطمه کروبی،
تهران ۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۶