نامه به رهبر انقلاب اسلامی

By سحام, in يادداشت ها on . Tagged width: , ,

Ali-khamenei-sahamnews

» هادی سیاسی
خبر دیدار صمیمانه شما با دانشجویان در روز یکشنبه‌ ۱۱ تیر ۱۳۹۵ را خواندم. زمانیکه یکی‌ از دانشجویان انتقادی صریح و بی‌سابقه را از شما و دستگاه‌های زیر نظر شما مطرح کرد پاسخ شما مبنی بر اینکه “حرف مخالف رهبری نه جرم است و نه با آن معارضه می شود” باعث دلگرمی‌ بود.
انتقاد از سران نظام در فضایی آرام و بدون خشونت بستری خواهد ساخت برای مشارکت بیشتر نسل بعد از انقلاب در تعیین سر نوشت خویش به عنوان گردانندگان آینده ایران عزیز ما.
به عنوان یک جوان نسل بعد از انقلاب, به ۲ منظر بسنده خواهم کرد که به نحوه مدیریت شما و منافع ملی‌ ایران مربوط می شود.

 

۱) بصیرت:
اگر صدها سخنرانی شما و صد‌ها هزار کلمه‌های بیان شده و نوشته شده شما را جمع کنند و چکیده آن را باز نویسی کنند آنچه بیش از همه تکرار می شود: دشمن و دشمن شناسی‌ است.
بینش شما در سیاست خارجی‌ بسیار روشن است آمریکا شیطان بزرگ عصر ماست و نباید هرگز از محوریت اصلی‌ شرارت خارج شود. بر این اساس با توجّه به اینکه آمریکا بزرگترین قدرت اقتصادی و نظامی دنیاست پس ایران باید راه اقتدار نظامی و اقتصاد مقاومتی را پیش گیرد، و از هرگونه مذاکره خارج از توافق هسته‌ای پرهیز کند تا مبادا این مستکبر جهانی‌ امکان نفوذ در کشور را پیدا کند.
رهبر معظم، این نگاه به آمریکا تغییرات مشهود و استراتژیک این کشور در یک دهه گذشته را در نظر نمی گیرد. آخرین کشور گشایی آمریکا، اشغال عراق در زمان جرج بوش و در سال ۲۰۰۳ اتفاق افتاد. اشغالی ویرانگر و بی‌دلیل که تبعات منفی‌ آن هنوز عراقی های بیچاره را رها نکرده است. با روی کار آمدن آقای اوباما اما، پروژه کاهش حضور نیروهای آمریکائی در منطقه خاورمیانه کلید خورده است. البته این به معنی‌ خروج و عدم دخالت کامل نبوده و نیست. تا زمانیکه اقتصاد ابر قدرت های دنیا به سوخت‌های فسیلی وابسته است هرگز نمی تواند از این منطقه انرژی‌ خیز دل‌ بکنند. اما استراتژی بلند مدت آمریکا از دخالت مستقیم به کنترل از راه دور و واگذار کردن بخش بزرگی‌ از مسئولیت خود به ائتلاف‌های منطقه‌ای بوده است.
در طوفان شورش ها و انقلاب‌های عربی‌، که با سرعت خیره کننده‌ای تونس و مصر و لیبی‌ و سوریه و بحرین و یمن را در نوردید, واکنش آمریکا گواهی روشن از آن بود که نمی خواهد یکه تاز میدان باشد و ترجیح می‌دهد که تحت پوشش ائتلافات منطقه‌ای و بین المللی اقدام کند. تغییر روشی‌ که باعث خلا قدرت در منطقه شّد و به ظهور و قدرت گرفتن ” وهابیت تکفیری داعش” منجر شد. جریانی تا دندان مسلح که چنان ضدّ شیعی و ضدّ ایرانیست که حتی با فرض خروج کامل آمریکا و غرب از خاورمیانه تهدیدی جدی برای منافع ملی‌ و منافع نظام خواهد بود. جریانی تروریستی که تجهیزات و نیروی انسانی‌ به مراتب بیشتری از حزب الله لبنان دارد و در هر زمانیکه تصمیم به تجاوز به مرزهای ایران زمین و یا منافع فرا مرزی ایران بگیرد با کمک‌های بی‌ دریغ کشورهای منطقه همچون عربستان سعودی، مصر ،قطر و سایر کشورهای شورای همکاری خلیج فارس روبرو خواهد شّد. ترکیه هم که در حال بازسازی قدرت جدید عثمانی در منطقه است تا زمانیکه داعش تهدیدی برای کردها و تهدیدی برای منافع شیعیان در منطقه است از حمایت پنهان خود از آنها دست بر نخواهد داشت.
بستر این ائتلافات خطرناک شکل گرفته است و خطر دشمنی این ائتلاف برای ایرانیان و شیعیان بیشتر از خطر آمریکای در حال کمرنگ شدن در منطقه است. ایران و ( شخص جنابعالی ) در این عقب نشینی آمریکا از منطقه نقش داشته است و استقلال سیاسی ایران انکار نشدنیست تا جأیی‌که ایران هرگاه از خشم سیاسی خود نسبت به غرب کاسته است به همان اندازه یا حتی بیشتر از طرف مقابل انعطاف سیاسی دیده است. اما ایران در قبال سعودی‌ها یا جریان وهابیت هر چه سعه صدر نشان دهد از خصومت و نفرت آنها نخواهد کاست. ایرانیان همان رافضیان مجوس خواهند ماند.
هم اکنون جبهه‌ مشترک ضدّ داعش به طور طبیعی نیازمند همکاری نزدیکتر ایران و آمریکاست. اما ادبیات ضدّ آمریکائی شما بعد از برجام این فرصت را از دیپلماسی ایران گرفته است تا حتی بر افکار عمومی‌ غرب اثر مثبت و موثری بگذارد تا باز جای خالی‌ ایران با رسانه‌ها و پول های سعودی پرشود. داغ نگاه داشتن تنور دشمنی با آمریکا و تاکید بر اقتصاد مقاومتی ، در زمانیکه ابر قدرت های دنیا آماده معامله با ایران هستند، قدرت چانه زنی‌ ایران برای مشارکت در مدیریت جهانی‌ را به شدت کاهش می‌دهد و باز این همان چیزیست که شورای همکاری خلیج فارس و ترکیه می خواهند و متاسفانه دوستان ایران یعنی عراق و سوریه و لبنان هم از آن سود نمی برند. و روسیه هم در هر فرصتی که پیدا کند روابط سرد خود با آمریکا را بهبود خواهد داد.
شما سرعت گیر ارتباطات جهانی‌ ایران می‌شوید و بعد شرایط ایران را با شرایط پیامبر اسلام در زمان جنگ احزاب تشبیه کرده اید. اما آیا حتی چنین تشبیه تاریخی‌ دقیق است؟
جنگ احزاب جنگ پیامبر اسلام (ص) با کافران و مخالفان خود در شبه جزیره‌ عربستان است و نه با ابر قدرت های آن روز که رومیان و پارسیان بودند. جنگ با ابر قدرتها توسط خلیفه دوم انجام شّد. تشبیه صدر اسلامی قبلی‌ شما هم به قبل از برجام بر میگردد زمانیکه پذیرش مذاکرات با ۵+۱ را به نرمش قهرمانانه امام حسن تشبیه کردید. که باز مذاکره‌ای بین امام حسن (ع) و معاویه بود. مذاکره‌ای درون هسته قدرت اسلامی و نه خارج از آن. قبل از برجام خود را در جای امام حسن گذاشتن و بعد از برجام خود را جای پدر بزرگش پیامبر اسلام قرار دادن، تاخر و تقدم تاریخی‌ را هم لحاظ نمی‌کند. تشابه بین شما و پیامبر در حالیکه پیامبر بزرگترین دشمن خود یعنی‌ ابوسفیان را هم آزاد گذاشته بود کار اسانی‌ نیست. به علاوه که ولایت شما بر مردم به واسطه انتخاب مستقیم نبوده است.

۲) عدالت
شاید بهترین راه برای سنجش عدالت یک حاکمیت، رعایت حقوق ضعیفان و اقلیت ها و حتی مخالفان حاکمیت است. به عنوان یک جوان نسل بعد از انقلاب وقایع ۱۳۸۸ را شاهدی مناسب برای آزمودن عدالت در حاکمیت می دانم.
نه از بابت سلامت انتخابات و میزان تخلف در آن و نه از بابت بی‌ اعتنایی به مطالبه میلیون ها مردم و عدم پاسخگویی به آنها و نه حتی بابت خشونت های که صورت گرفت که همه اینها به حق الّناس مربوط است که گویی مردم در حال حاضر از آن گذشته اند. بلکه از منظر نحوه برخورد حاکمیت با آنانکه در حصرند.
آنچه بر سر آقایان موسوی و کروبی و خانم رهنورد آمد هر انسان آزاده و عدالتخواهی را به تامل وا می دارد. ۶ سال حصر بدون دادگاه و ندیده گرفتن حق دفاع متّهم از خود؟ این نامش عدالت نیست, تلاش حاکمیت برای چزاندن و به زانو در آوردن است. قدرت نمائی یک نظام بر علیه ۳ ضعیف بی‌ دفاع است. نه با قوانین مدرن قضائی همخوانی دارد و نه با روح اسلام. داستان معروف امام علی‌ (ع)و زره‌اش که در دست کس دیگر بود در کتب دینی مدرسه‌ای ما بود. دادگاهی که به علت نداشتن شاهد، زره خلیفه مسلمین را نمی تواند به وی پس دهد. دادگاه در آن زمان از امروز ایران اسلامی مستقل تر بوده است!
در اخر اینکه دیپلماسی در ایران بعد از برجام بالغ شده است و می تواند در مدیریت جهانی‌ نقشی‌ چشمگیر داشته باشد. زمان، زمان گشایش و انبساط و آشتی است و نه انقباض و قهر و مقاومت. ایران نیازمند به دوستان جدید و اتحاد‌های نو است چه منطقه‌ای و چه جهانی‌. لطفا راه پیشرفت و پویایی و شادابی را بر روی نسل‌های بعد از انقلاب نبندید. و بگذارید جوانان این مرز و بوم با حفظ هویت ایرانی و اسلامی راه خود را به سمت هویت جهانی‌ باز کنند.

با احترام و به امید سر بلندی ایران
۱۵ تیر ۱۳۹۵ هجری شمسی‌