دور دوم، شوک دوم

By سحام, in يادداشت ها on . Tagged width: ,

Hormoz-Sharifan-Sahamnews2
» هرمز شریفیان
نامه‌ی “مهدی کروبی”، پیام “سیدمحمد خاتمی”، رخدادهای ریز و درشت خاورمیانه، ادامه‌ی کشمکش‌های سیاسی ـ اقتصادی با دولت ایالات متحده و اعلام احکام سنگین و غیرقانونی برای ۴ روزنامه‌نگاری که نزدیک به ۶ ماه از حبس آنان می‌گذرد و…گذشت؛ تا دهم اردیبهشت ۹۵ از راه رسید.
۱۰ اردیبهشت ۹۵ ادامه‌ی همان انتخابات مجالس خبرگان و شورای اسلامی است که در ۷ اسفند ۹۴ کلید خورد و مجموعه‌ی رخدادهای مربوط به این موضوع، شباهت بیشتری به یک رفراندوم فراگیر دارد تا به انتخاباتی برای رهیافتن نمایندگان مردم به این دو مجلس!
خروجی صندوق‌ها در انتخابات ۷ اسفند به‌‌ویژه در تهران(کوفه‌ی نو) نشان داد که حضور پرشور و شمار مردم پایتخت و سایر کلان‌شهرها و شهرهای ایران، رفراندومی شبیه به ۱۲ فروردین ۱۳۵۸ است. مردم ایران در سال ۵۸ از حق شهروندی خود استفاده کردند و به اندیشه‌ای سیاسی ـ اجتماعی، «آری» گفتند.
حال شماری از همان مردم به‌علاوه‌ی فرزندان آنان و نزدیک به ۳۷ سال پس از آن ـ بازهم از حق شهروندی خود استفاده کردند و این‌بار با «نه» گفتن به یک اندیشه‌ی سیاسی ـ اجتماعی دیگر، خواستار تغییر در روند مدیریت کشور با مردمسالارانه‌ترین روش شدند.
دهم اردیبهشت روزی است تا رای‌دهندگان در حوزه‌هایی که انتخابات آنها به‌دور دوم کشیده شده مانند پایتخت‌نشینان پای صندوق‌ها بروند، از “کوفی” و “فاسد” خوانده شدن توسط شکست‌خوردگان نهراسند و به نمایندگانی رای دهند که امید برای بهبودی اوضاع ایران عزیز دارند.
هر شهروندی حق دارد پای صندوق رفته و رای دهد، حال «ضدّ» هرچه و «مخالف» هرکه می‌خواهد باشد. حضور پای صندوق‌های رای آنچنان مهم و حیاتی است که بازندگان انتخابات در دور نخست، طوری عنان از کف دادند که به آرای اکثریت و جمهوریت ـ به شدیدترین شکل ممکن تاختند و چون وکیل مردم نشدند، آنان را […] خواندند!
آنچه مسلم است این است که ایرانیان از دوم خرداد ۷۶ نشان دادند که با روش‌های متمدنانه، خواهان جابجاییِ مسالمت‌آمیز قدرت و حاکمان‌اند. ایرانیان نشان دادند که برخلاف ژئوپلتیک پیرامونی‌شان(خاورمیانه) و برای جابجایی قدرت و حکومت، نیازی به کلاشینکف ندارند و برای این کار تنها یک تکه کاغذ کوچک و یک قلم لازم است و به‌جای فشار سبابه بر روی ماشه، سبابه را بر جوهردان فشار می‌دهند تا به‌جای خون، جوهر بر انگشت آغشته کنند چرا که حکم خِرَد، هزینه‌ی کمتر است!
ایرانیان با کمک “اصلاح” و “اعتدال” به افغانستان، عراق، سوریه، یمن و …نگریسته و فهم کرده‌اند که خشونت و ترویج آن می‌تواند چه نتایج وحشتناک و زیانباری برای میهن‌شان داشته باشد. مردم ایران دریافته‌اند که حق انتخاب اندیشه‌ای را برای اداره‌ی کشورشان دارند که با دنیا سر جنگ نداشته باشد و حقوق و خواسته‌هایشان را از پشت میز گفت‌وگو طلب کنند نه از داخل سنگرها!
برای وارد نشدن به چنین گرداب‌هایی است که مردم ایران پای صندوق می‌روند و به کسانی رای می‌دهند که اهل گفت‌وگو باشند و خواسته‌های مدنی آنان را با روش‌های دموکراتیک پی‌گیری کنند. نمایندگانی که فقط به فکر اکثریت جامعه نباشند و به کسانی که به آنان هم رای نداده‌اند احترام گذاشته و حقوق اقلیت را نیز به رسمیت بشمارند.
دور دوم انتخابات هم دست کمی از دور اول ندارد و اکثریت تغییرخواه در حوزه‌هایی که روند انتخاب به دور دوم کشیده شده نیز حضور خواهند یافت و با چشم باز و با توجه به پیشینه‌ی نمایندگان فعلی و نامزدهای نمایندگی برای آینده، منتخبان خود را وارد مجلس خواهند کرد.
علاوه‌بر سیدمحمد خاتمی که همچون دور اول، پیامی برای دعوت از مردم برای حضور در روز ۱۰ اردیبهشت نیز برای مردم فرستاد؛ بدون‌شک “مهدی کروبی”، “میرحسین موسوی” و خانم “زهرا کاظمی(رهنورد)” نیز مانند دوره نخست، خواهان حضور در انتخابات هستند که به این مجموعه نام “سیدحسن خمینی” را نیز می‌توان اضافه کرد.
حضور مردم سایر شهرها و شهرستان‌ها در ادامه‌ی رفراندوم تغییرخواهی، همان مسیری است که پیشتر پیموده شده و اکنون در میانه‌های راه است. حضوری که اگر کمرنگ و کم‌شور و شعور باشد، راه نشستن پشت فرمان حکومت را برای کسانی باز می‌کند که یک‌دهه قبل با “توهم هاله‌های نور”، کشور به سراشیبی سقوطی بردند که آثار و پی‌آمدهای ناگوار آن همچنان ادامه دارد و اگر “اعتدال” و “اصلاح” جایگزین آن ناکارآمدی نمی‌شدند مشخص نبود که سرنوشت امروز ما به عراقی‌ها و سوری‌ها نزدیک نباشد.