وضعیت وخیم سراج میردامادی در زندان

Hossein-Mirdamadi-saham-news

فرشته قاضی- حسین میردامادی از حرکت ترکش باقی مانده از جنگ ایران و عراق در بدن سراج الدین میردامادی و نیاز این روزنامه نگار و فعال سیاسی به جراحی خبر داده و می گوید که تاکنون اقدامی در این راستا صورت نگرفته و تقاضا و پی‌گیری خانواده او برای مرخصی و انجام جراحی نتیجه ای نداشته است.

او می‌گوید که در پاسخ به پی گیری‌ها به آن‌ها گفته شده که صادق لاریجانی، رئیس قوه قضاییه بخشنامه داده که به زندانیان سیاسی، مرخصی داده نشود.

سید سراج الدین میردامادی، روزنامه نگار، فعال سیاسی اصلاح طلب، عضو سابق شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت و معاون ستاد انتخاباتی وزارت کشور در دولت سید محمد خاتمی است. او که پس از پیروزی حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۲ از فرانسه به ایران بازگشته بود، پس از بازجویی‌های مکرر روز شنبه، ۱۸ اردیبهشت سال گذشته بازداشت و به تبلیغ علیه نظام و اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت ملی متهم شد.

آقای میردامادی به ۳ سال حبس تعزیری و۲ سال ممنوع الخروجی محکوم شده و در حال حاضر در حال سپری کردن محکومیت خود در زندان است. این فعال سیاسی که جانباز جنگ ایران وعراق است به گفته خانواده اش وضعیت جسمانی خوبی ندارد.

حسین میردامادی، پدر سراج میردامادی و دایی آیت الله خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی در مصاحبه با روز درباره وضعیت فرزندش توضیح می‌دهد: سراج یک ترکش درشت درگردنش دارد که خیلی جای حساسی است، نزدیک نخاع است، ترکشی که از زمان جنگ باقی مانده و قبلا پایین تر بود ولی حرکت کرده و آمده بالا و خیلی وضعیت خطرناکی است اما متاسفانه هیچ توجهی نمی‌شود. فقط هم سراج نیست از مصطفی تاج زاده تا محسن میردامادی و سایر زندانیان سیاسی همه در چنین وضعیتی هستند هرکدام مشکلاتی دارند که هیچ توجهی نمی‌شود و آقایان به جای اجرای قانون و آئین نامه زندان‌هاُ لج و لج‌بازی می‌کنند.

او می افزاید: ما تقاضای مرخصی کردیم که ببریم بیمارستان و جراحی کنیم که موافقت نکردند گفتند لاریجانی بخشنامه داده که به زندانیان سیاسی مرخصی ندهیم. درحالی‌که سراج می‌گوید اخیرا برای ایام عید هر چی مجرم اقتصادی و کلاهبردار و آدم خلاف بوده بدون این‌که خودشان درخواست کرده باشند مرخصی داده اند اما برای بچه‌های سیاسی نه. این وضعیت مملکت ماست کاری از دست ما بر نمی آید، دردمان را فقط به خدا می‌توانیم بگوییم و کسی نیست این‌جا که حرف ما را بشنود و کمکی کند.

آقای میردامادی به اعزام فرزندش از زندان به بیمارستان اشاره می‌کند و توضیح می دهد: خودشان تاکنون ۲ بار سراج را بدون هماهنگی برده اند بیمارستان، یک‌بار شهدای تجریش و یک‌بارهم بیمارستان امام که هر۲ بار هم بدون این‌که کاری صورت بگیرد و حتی معاینه ای بشود به زندان برگردانده اند. حالا هم می‌گویند هفدهم باز می‌برند و ما امیدوار هستیم این‌بار واقعا مثل دفعات پیش رفتار نکنند. هماهنگی کنند و بگذارند درمان صورت بگیرد او نیاز به جراحی دارد.

پدر سراح الدین میردامادی می‌گوید: با دست‌بند و سرباز می‌فرستند بیمارستان از این اتاق به آن اتاق و جلوی مردم این‌قدر سراج ناراحت می‌شود ازاین وضعیت، خب چرا این‌کار را می‌کنند؟ از آن‌طرف جایی که ۱۸۰ نفر ظرفیت دارد ۴۴۰ نفر را ریخته اند در شرایط غیرانسانی واقعا، این‌ها ظلم است. الملک یبقی مع الکفر ولا یبقی مع الظلم، این ممکلت با ظلم نمی‌ماند و این‌ها دشمن انقلاب هستند با این کارها به انقلاب دارند صدمه می زنند وقتی بچه جوانی را، محسن رحمانی را به جرم بلند کردن عکس میرحسین موسوی به ۷ سال زندان محکوم می‌کنند و می برند زندان، به چه کسی دارند خدمت می‌کنند؟ این کجای عدالت اسلامی است؟ یکی دو تا که نیستند ساجده عرب سرخی را ببینید، بقیه بچه‌های سیاسی را ببینید این‌ها چه جرمی داشتند؟ جز دلسوزی برای کشور و انتقاد؟ عجیب است درچنین وضعیتی روحانی هم هیچ کاری نمی‌کند. درحالی سکوت کرده که خودش این بچه‌ها را دعوت کرد که به کشور برگردند.

او با اشاره به انتقادات و مصاحبه‌های سراج الدین میردامادی می‌گوید: باید به خاطر شجاعتی که داشته و مصاحبه‌های منطقی و معقول و انتقادهای سازنده ای که کرده او را تشویق کنند نه این‌که بیندازند زندان. آن‌هم جایی که اصلا جایی برای خوابیدن نیست و توی راهرو می‌خوابد توی سرما و وضعیت آن‌جا. این بچه‌ها مریض اند سراج جانباز است برای این کشور جان اش را کف دست اش گرفته و رفته جبهه و ترکش هم از همین است در بدن اش که مانده. با او چنین رفتاری می‌کنند. چرا؟ شما مصاحبه‌ها و انتقادهای سراج را بیینید یک‌بار درباره محمدرضا رحیمی بوده که الان خودشان زندانی اش کرده اند بعد درباره محمود احمدی نژاد بوده که الان خودشان بدتر از سراج و دیگران او را نقد می‌کنند. سراج هر چی گفته به واقعیت پیوسته و حالا کجاست؟ توی زندان. ما به چه کسی این دردها را بگوییم؟

حسین میردامادی می افزاید: حتی رسانه ای این‌جا نیست که صدای ما را بشنود درد ما را بشنود و بنویسد بعد به سراج می‌گویند چرا پدرت با رسانه‌های خارج از کشور مصاحبه کرده. چه بکنیم؟ باز خدا پدر شما را بیامرزد که تماس می‌گیرید و جویای حال ما و وضعیت سراج هستید. آیه ۱۹۸ سوره نسا می‌گوید خداوند افشاگری و بدگویی را دوست ندارد مگر این‌که ظلم باشد. این متن قرآن است. به ما ظلم شده و به قران عمل می‌کنیم بعد می‌گویند چرا مصاحبه کردید. یک جانباز را گرفته اند، زندانی کرده اند، زن و بچه اش را آواره کرده اند و چه ظلمی بالاتر از این؟ من واقعا تعجب می‌کنم از مراجع تقلید که چرا سکوت کرده اند؟ چرا نمی‌گویند خلاف شرع است؟ چرا نمی‌گویند این بچه‌ها به انقلاب خدمت کرده اند و آقایان به اسم اسلام و انقلاب تیشه به ریشه اسلام و انقلاب می زنند؟ این‌ها دوست نادان هم نیستند بلکه خود دشمن هستند دشمن انقلاب هستند و با این‌کارها مردم را نسبت به انقلاب بدبین می‌کنند، بیایید یک رفراندوم بگذارید ببینید چند درصد مردم ازعملکرد شما راضی هستند و چند درصد ناراحت؟ با دیکتاتوری و خفقان که نمی‌شود کشور اداره کرد.

پدر سراج الدین میردامادی سپس با اشاره به مخالفت با مرخصی و جراحی این روزنامه نگار و فعال سیاسی می‌گوید: وثیقه گذاشته ایم گفتیم مرخصی بدهید بیاید جراحی کند و برگردد زندان، قبول نکردند آخر این چه وضعی است که رئیس قوه قضائیه اش بخشنامه می‌دهد نقض قانون می‌کند و می‌گوید مرخصی ندهید. چرا باید این‌طور برخورد کنند؟ ما حتی تقاضا کردیم زندان اش را عوض کنند اصلا توجهی نکردند با دزد کشتی در سومالی و قاچاقچی و مفسد اقتصادی انداخته اند یک‌جا و جز سراج و ۲ – ۳ نفر دیگر بقیه همین هستند. بی‌گناه ترین شان همین سراج و بچه‌های سیاسی هستند که از هر حقوقی هم محروم هستند درحالی‌که جز خدمت هیچ‌کار دیگری نکرده اند حالا نه جای خواب به او داده اند حتی درهمان زندان و نه مرخصی می دهند و نه درمانی در وضعیت خطرناکش است. این کجای اسلام است؟

او با ابراز نگرانی از وضعیت سراج میردامادی می‌گوید: ما واقعا نگران ترکشی که در گردن سراج است هستیم. پاهای او در فرانسه عمل شد و فرانسوی‌ها که ادعای اسلام و… ندارند و مسلمان نیستند تا فهمیدند مجروح جنگی است چقدر خوب کمک کردند این‌جا اما دراین مملکت اسلامی با جانباز جنگ چنان بدرفتاری می‌کنند که انگار دشمن است. واقعا این‌ها کی هستند؟ این‌ها را چه کسی روی کار آورده؟ این چه دستگاه قضایی است که ما داریم؟ آخر اسلام به ظلم سازگار است؟ چند قاضی مثل صلواتی گذاشته اند آن‌جا و چند عنوان تراشیده اند برای روزنامه نگاران، مثل نشراکاذیب و تبانی و اقدام علیه امنیت و نظام و… و با این عناوین هر کاری دلشان می‌خواهد می‌کنند بدون این‌که شعورشان برسد این عنوان‌ها تطابقی ندارد. این اسلام است؟ کجا می‌خواهند برسند و بروند؟ این وضعیت تا کجا می‌تواند ادامه یابد آخر..