یکشنبه, ۲۷ آبان , ۱۳۹۷

دورهمیِ ایران دوستان

منتشر شده در: .

هرمز شریفیان

عباس امیرانتظام تنها چند روز پس از محمد بسته‌نگار، چندماه پس از ابراهیم یزدی و شاه‌ حسینی و چند سال پس از عزت‌الله سحابی و مهدی بازرگان، با دکتر محمد مصدق به دورهمی نشستند.

آنچه بر امیرانتظام طی ۴ دهه گذشت آنقدر تلخ و از سویی شرم آور است که بازگویی و بازنویسی اش تنها قلب ها را فشرده و خاطرها را مکدر می کند اما به هرروی، ظلمی که بر او رفت و بیان قسمت هایی از آن در آخرین مصاحبه ویدئویی او به همراه همسر مقاومش و اشک هایی که این زوج ستمدیده در مقابل دوربین ریختند، هرگز از یاد و حافظه تاریخی ملت ایران پاک نخواهد شد.

چنین برخوردهایی با امیرانتظام و موارد مشابه او، خروجی رفتار ذهن های بسته ای است که تنها خود را برحق می دانند و برای اثبات آنچه وجود ندارد، دست به هر سخن دروغ و رفتار متقلبانه ای می زنند تا حق نداشته خود را به اثبات برسانند.

ستم بر امیرانتظام ها حاصل رادیکالیزمی منبعث از الیگارشی در بخشی از حاکمیت است که زهربختانه، پس مانده های آن هنوز دیده می شود که تبلور آن اعتراف گیری از دختری ۱۷ ساله است.

اما در میان تمام این جور و دشواری گاهی کورسوی امید دیده می شود جایی که بخشی از بدنه دیروز و البته خردگرای حاکمیت مانند سیدمصطفی تاجزاده در حَرَم سکوتی که بسیاری برای خود ساخته اند مُحرم نمی شود و با شجاعت می گوید که: ما به امیرانتظام ظلم کردیم و این شجاعت را زمانی به خرج می دهد که سخنگوی دولت موقت در قید حیات است و تاجزاده روند دلجویی را در آن زمان اجرا می کند و نه پس از مرگش.

تاسف دیگر آنجاست که تاجزاده ها هم با همه هزینه های سنگینی که بابت سکوت نکردنشان پرداخته اند، باز در اقلیت اند.

آنچه بر عباسِ تازه درگذشته گذشت، تلنگری بر عباس های دگر است. عباس هایی که در مقابل امیرانتظام می نشستند و برای محکوم کردنش هرچه می خواستند، کردند.

هرچند امیرانتظام با منشی والا و گرانمایه همچون “مندلا” از ظلم و ستم هایی که بازجویان و آمران و …بر او روا داشتند، گذشت و با این کار درسی بزرگ به همه ما از بزرگ منشی داد اما حجم این والا منشی آنقدر سترگ است که از عهده درک ناچیز بسیاری افراد بر نمی آید.

چه آمران و مجریان این ظلم ها که شب ها احتمالا با وجدانی آسوده! سربربالین می گذاشتند و البته می گذارند که باید جزیی ترین ابزار رفاه زندگی شان مهیا باشد و در همان حال ایران دوستانی چون امیرانتظام سال ها در زندان، پای برهنه بودند تا تحقیر و تخفیف شوند.

هرچند عدالت در زمان حیات امیرانتظام بر او جاری نشد اما مقاومت و پایداری او سبب شد تا در جای جای این سرزمین و در قلب میلیون ها ایرانی، حکمی جز بیگناهی برای او صادر نشود و دست مرحوم مهدی بازرگان به خاطر وضعیت امیرانتظام از قبر بیرون نماند.
همدلی