یکشنبه, ۲ مهر , ۱۳۹۶

در سالگرد تولد یک مادر محصور چه می‌توان گفت؟

منتشر شده در: .

زهرا موسوی‌خامنه، فرزند میرحسین موسوی و زهرا  رهنورد در اینستاگرام خود نوشت:

📌 اول بگذار بشمارم: این هفتمین بیست‌وهشت مرداد و تولد حصرانه توست. مادر هنرمندم. تو در این مدت چه هنرها آفریدی از لحظه‌های دشواری که حتی تصورش نفسم را تنگ می‌کند. با نقاشی‌هایت در حصر:

📌 در تابلوی بانوی بی‌سر، سر بر کف نهاده و روبه جلو که زنی گویی هدیه‌ای -سرش- را تقدیم می‌کند، از تابلوی رقص چاقوها که. پیکره تارنواز آن گوشه راست که با نگاه بیدار و صدای دل‌انگیز سازش، ریتم رقصشان را به هم میزند، ت سیاوش‌های بر آتش، سهراب‌ها و آرش‌های کمان بر دست. از درخت‌هایی که گاهی میوه پول‌های کثیف بر آن روییده، از تابلوی زخم‌های پلاسکو و سوگواریت در آن روزهای سیاه، و حس آشکار و نهان دعاهایت، دعاهای غریبانه‌ات، که لطیف و ربانی در رنگ و شکل‌ها جاری شده‌اند. از گل‌ها و مینیاتورها و همه آنچه با آن طراحی شگفت با آن قدرت بی نظیر و ستودنی کشیده‌ای.

📌 از آن مجسمه از مرد و زن اسیر که بعد سال‌ها، چند ماه پیش توانستی نشانمان دهی: «اولین بار که بعد از حصر اجازه رفتن به حیاط پیدا کردیم، این دو بطری پلاستیکی نوشابه خانواده را پیدا کردم که شد پیکره زن و مرد زندانی و دو قطعه‌سنگ کوچک برای سر» و تکه بند رخت تا به دور آن دو پیچیده شده باشد به نشانه اسارت. و قرص‌ها جای چشم و باقی‌مانده‌ی آلومینیوم قرص‌ها جای موها و شاخه‌های درخت جای دست‌ها، و گل‌هایی که نیمه بطری‌ها را پر کرده‌اند -حال باغ دلشان بوده حتماً- در شامپو هم، مچ‌بند سبزی شده بر دست. درست شبیه پایان‌نامه لیسانست: مجسمه‌های مردان وزنان که زنجیر به‌سان اژدهایی بر دست‌وپایشان پیچیده و در بند هم فریاد می‌زنند و دستهایشان-اکنون شاخه‌ها بلند شده -بلند است.

📌 مهربانیت با گل‌ها و پدر دربند مدام می‌گوید «کسی که گل‌ها را دوست ندارد آدم‌ها را هم دوست ندارد» و تو هم گلی و هم گل‌ها را دوست داری بانوی آفتابگردان. وقتی بی‌طاقتی از ما می‌بینی بین دو نمازت می‌خواهی حکیمانه نگاه کنیم و اگر حصر فرصتی باشد برای مردم تا بتوانند بخشی از دردهایشان را بگویند پس نعمت است. و مگر من و حسین جز شادی مردم را می‌خواهیم؟ تنها زن محصور! چشم‌ها را می‌بندم و خودم را کنار تو می‌بینم داری دست‌هایت را پرشور مثل همیشه تکان می‌دهی و تند تند راه می‌روی و می‌گویی مگر من کی ام که تولدی داشته باشم؟ و می‌گوییمت که تو هنرمندی نویسنده‌ای اهل دانشی اما همه اینها به کنار، مادر و همه دنیای مایی، دنیا با تو زیباست.

❇️ در ملاقات، عکس و طرح ممنوع است. طرح بالایی در یک فضای محدود که دست داد پشت در ملاقات و در تاریک‌روشن پاستور همان شب که مجسمه را دیدیم. سریع کشیده شد تا جزییات از خاطر نرود…