دوشنبه, ۱ مهر , ۱۳۹۸

پاسخ احسان مازندارانی به داوری

منتشر شده در: .

احسان مازندرانی زندانی سیاسی محبوس در بند ۷ زندان اوین در پاسخ به اظهارات تلگرامی اخیر عبدالرضا داوری که نوشته بود «خود را سرزنش کردم که چرا نتوانستیم این جوانان را در مسیر انقلاب نگهداریم»، به ذکر دو خاطره از داوری که گویای عملکرد وی است، اکتفا کرده است.

به گزارش کلمه، این روزنامه نگار زندانی که به تازگی حکم ۷ سال حبس تعزیری خود را از قاضی صلواتی دریافت کرده است در یادداشت کوتاه خود با تاکید بر اینکه با افتخار و علی رغم همه این مسائل خود را در مسیر انقلاب می‌داند به داوری پیشنهاد کرده است تا هر چه زودتر خود را از باتلاق احمدی نژاد نجات داده و به مسیر انقلاب و خط امام (ره) بازگردد.

متن کامل پاسخ وی به شرح زیر است:

دوست گرامی جناب آقای عبدالرضا داوری

با سلام
شنیدم در کانال تلگرامی خود، فرموده بودید “احسان مازندرانی دانشجویم در دانشکده خبر بود. دیروز که خبر محکومیتش را خواندم خود را سرزنش کردم که چرا نتوانستیم این جوانان را در مسیر انقلاب نگهداریم”

اینجانب از جنابعالی دو خاطره دارم که جهت یادآوری معروض می دارم.

یک: در تابستان ۸۶ به دعوت دوستان مهربان خود آقایان جعفر بهداد، (خبرنگار سابق پارلمانی کیهان و مدیرعامل وقت ایرنا)، وحید یامین پور، روح الله احمدزاده کرمانی و علیرضا ذاکر اصفهانی در ترم تابستان بعنوان مدرس در دانشکده خبر مشغول شدید، در همان نخستین دقایق اولین جلسه درس آمار یک، نام بنده، صادق چناری، مهران فرجی و پریسا رهنما را خواندید و گفتید “شما اوباش اصلاح طلب دانشکده هستید و بیشتر از هشت به شما نمره نمی‌دهم، وقت خود را تلف نکنید.” ما همگی در پایان آن ترم نمره هفت گرفتیم و هنگام اعتراض پیغام دادید اوراق امتحانی را دزد برده است. با وساطت برخی از دوستان خودتان، به هر کدام از ما ده نمره اضافه شد تا قائله ختم به خیر شود.

دو: اردیبهشت ۹۲ پس از حضور آیت الله هاشمی در ساختمان وزارت کشور برای ثبت نام در انتخابات ریاست جمهوری یازدهم، چهره سه عضو جریان انحرافی که به دیوار تکیه زده بودند و با بغض و حسرت نظاره گر شادی خبرنگارانی بودند که یکصدا فریاد می زدند: هاشمی… هاشمی…برایم جالب بود: “عبدالرضا داوری، بهمن شریف زاده و عباس امیری فر” هنوز هم فیلم آن لحظه را که با دوربین تلفن همراهم گرفته ام در آرشیو خود دارم که مشغول پاک کردن اشک خود با انگشت هستید.

در پایان ضمن اینکه با افتخار و علی رغم همه این مسائل خود را در مسیر انقلاب می‌دانم به شما پیشنهاد می‌کنم تا هر چه زودتر خود را از باتلاق احمدی نژاد نجات داده و به مسیر انقلاب و خط امام (ره) بازگردید.

زاهد ظاهر پرست از حال ما آگاه نیست/ در حق ما هر چه گوید جای هیچ اکراه نیست.

به امید دیدار (البته بیرون از زندان اوین)