جمعه, ۲۴ مرداد , ۱۳۹۹

گذری بر عاشورای ۸۸ و بیانیه مهدی کروبی

منتشر شده در: .

ashora88-2سحام: این روزها به بهانه سالروز حکومتی ۹ دی ابزارهای تبلیغاتی حکومت بویژه صدا و سیما در جهت تحریف وقایع خونین ۸۸ از جمله سرکوب ننگین مردم در ظهر عاشورا با اهانت به مردم معترض و رهبران در حصر به راه افتاده است. گویی که میتوان ننگ ناشی از رفتار آن روز را با رنگ تبلیغاتی شست، که اگر چنین بود دیکتاتورها پیشین نیز چنین می کردند و با اهرم پول، قدرت و تبلیغات مصلحان تاریخ نام می گرفتند.

۵ سال است که کروبی و موسوی در حصرند و قدرت پاسخگویی به اتهامات و یاوه گویی ها بی اساس از آنان سلب گردیده است. رمز این حصر و حبس طولانی را میتوان در اثر گذاری کلام صاحب کلام دانست که مخالف خود را منافق و ضدانقلاب و برگشته از اسلام نمی خواند و خواستار یک مناظره واقعی بود. مناظره ایی که “مردم نظاره گر مستقیم آن باشند تا روشن شود چه کسی با حق است و چه کسی بر حق.” (بیانیه کروبی در ۲۱ دی ۱۳۸۸).

ششم دی ماه ۱۳۸۸ برابر بود با روز عاشورا. در چنین روزی شهرهای بزرگ کشور شاهد حضور معترضینی بود که با محور قرار دادن شعائر محرم علیه ظلم، دروغ و تزویر شعار دادند. حضور مردم در روز عاشورا همراه شد با خشونتی وصف ناپذیر، آنهم از سوی حکومتی که بنابود پاسدار دین و آموزه های اهل البیت (ع) باشد. نیروهای سرکوب گر انتظامی به همراه اراذل و اوباش ( همانا که چندی پیش سردار همدانی بر نحوه بسیج کردن شان اعتراف کرده بود) ننگی تاریخی برای حاکمان رقم زدند و تعدادی از عزاداران حسینی را به وحشیانه ترین حالت از جمله زیرگرفتن با خودروی انتظامی، پرت کردن از بلندی وشکافتن سینه ها به شهادت رساندند.

مهدی کروبی این وقاحت را برنتابید و در همان روز اولین بیانیه در محکومیت این جنایت را صادر کرد. کروبی در آن بیانیه تاکید کرد: “آنان که هویت و شناسنامه این انقلابند و در روزگار مبارزه در صف اول مبارزه بودند، بیاد دارند که در عاشورای ۱۳۴۲ تظاهراتی عظیم با شعارهایی تند علیه شاه صورت گرفت اما رژیم ستم شاهی حرمت عاشورا نگاه داشت و کشتار، سرکوب و دستگیری رهبران مبارزه و در راس آن امام را به روزهای بعد موکول کرد.” در ادامه این بیانیه کروبی پرسید: “براستی چه شده است که حکومت برخواسته از قیام عاشورا، در روز عاشورا دست بر خون مردم برده و جماعتی وحشی را به جان مردم انداخته است.یا رب چه شده است که حرمت عاشورا و عزاداران فرزند زهرا (س) در ظهر عاشورا نگاه داشته نمی شود و آنان را به خاک و خون می کشند. یا رب چه شده است که حرمت خون مردم در این ماه عزیز هم رعایت نمی گردد.”

جنایات روز عاشورا آنقدر هولناک بود که حکومت چاره کار را تنها در انکار و دروغ پردازی دید. ابتدا اصل موضوع را انکار کرد و سپس مردم معترض و عزادار را متهم به این جنایات. از آن روز تاکنون سناریوی ساختگی توسط رسانه های وابسته تکرار می شود به این امید باطل که تکرار آن در گذر زمان به باوری نزد مردم تبدیل گردد.

۶ سال پیش مهدی کروبی در پاسخ به دروغ پردازی حکومت نوشت:” … زبان ها را بسته می خواهند تا صدای دلخراش این جنایت به گوش ها نرسد. گویی که خدا ناظر بر این رفتارها نبوده است و آنچه بر عزاداران حسینی رفته را ندیده است. و گیریم که همگان را با ارعاب و تهدید به سکوت وادارند اما با فیلم ها و تصاویری که جان دادن شیعیان حسینی در روز عاشورا را به تصویر می کشد و تصویری که به نام جمهوری اسلامی برای آیندگان به یادگار خواهد ماند چه می توان کرد؟”

mahdi-karoubi-sahamnews43ایشان در بخش دیگری اصافه کردند: ” آقایان به عینه حرمت عاشورا را شکسته اند و با این حال مردمی چنین نجیب را به شکستن حرمت عاشورا متهم می کنند؛ انگار ندیده اند که شهیدان ما در عاشورای امسال لباس سیاه بر تن داشتند. گناهی را با گناه دیگر می شویند و یک دروغ را با دروغ دیگر تکمیل می کنند. گویا برای هدفی مقدس می توان دروغ را بر دروغ انباشت. آقایان از اندیشه ماکیاولی تنها همان جمله را خوب آموخته اند که هدف وسیله را توجیه می کند. دروغ می گویند اما تا به کی”

شایان ذکر است که در روز عاشورا خواهر زاده میرحسین موسوی در کنار تعداد دیگری از عزاداران حسینی به شهادت رسید. کروبی در ۷ دی ماه ۱۳۸۸ در پیام تسلیتی به میرحسین موسوی نوشت: “خبر شهادت خواهرزاده گرامی شما جناب آقای سید علی حبیبی موسوی در روز عاشورای حسینی که خود نیز برادر شهید بوده است، اینجانب را بسیار متاسف ونگران ساخت.” کروبی اضافه کرد “شهادت آن شهید بزرگوار و تعداد دیگری از هموطنانمان در راه مبارزه با دروغ و در طلب حق، که همانا آرمان نهضت حسینی نیز بود در چنین روزی نشان داد که دشمنان حق و آزادی تا بدانجا پیش رفته‌اند و از باده قدرت چنان مست شده‌اند که دیگر حرمتی نیز برای عاشورا و عزادارن حسینی قائل نیستند. تعجب من از این است که سی سال پس از انقلاب اسلامی تمشیت امور به کجا رسیده است که چنین وحشیانه در روز عاشورا تعداد زیادی از مردم را به خاک و خون می‌کشند و شیعه حسین را در خیابان‌های پایتختی که‌ام القرای اسلام می‌نامندش، به گلوله می‌بندند.”