دوشنبه, ۲۷ خرداد , ۱۳۹۸

از رنجی که خانواده سلطانی می‌کشد؛ چهار سال محرومیت از مرخصی

منتشر شده در: .

Masoomeh-Dehghan-saham-news

معصومه دهقان، همسر عبدالفتاح سلطانی، در یادداشتی که برای «سحام» ارسال کرده، از ۴ سال زندان بدون مرخصی همسرش گله کرده و گفته:‌ «مادر آقای سلطانی پیر و به شدت بیمار است. خودش دچار نوسان فشار خون و به بیماری گوارشی مبتلا شده است. به حکم قانون و انسانیت لازم است ایشان مرخصی داشته باشند.»

آقای سلطانی طی نزدیک به چهار سال گذشته از داشتن حق مرخصی، حتی برای یک روز، محروم بوده است.

عبدالفتاح سلطانی، وکیل و از هیات موسسان کانون مدافعان حقوق بشر است که عصر روز شنبه ۱۹ شهریورماه سال ۹۰ بازداشت شد در تاریخ ۱۸ دی‌ماه همان سال در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب اسلامی به ریاست قاضی پیرعباسی به سه اتهام «گرفتن جایزه حقوق بشر نورنبرگ آلمان، مصاحبه با رسانه‌ها درباره پرونده موکلانش و مشارکت در تاسیس کانون مدافعان حقوق بشر» محکوم شد. او به دلیل آن‌چه صالح نبودن دادگاه از نظر قانونی برای بررسی پرونده اش خواند، در دادگاه شرکت نکرد.

یک سال پس از این ماجرا بود که خانم دهقان نیز توسط شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به یک‌سال حبس تعزیری که به مدت ۵ سال به تعلیق در آمده و ۵ سال ممنوعیت خروج از کشور محکوم شد. آن‌چه که در ادامه آمده، متن یادداشت همسر این وکیل زندانی است که از حقی که از آنها محروم شده سخن می گوید:

به نام خدا
یادآوری ۸۸

26 خرداد 1388 صدای گوشی همراهم بلند شد. کسی خبر داد «عبدالفتاح سلطانی بازداشت شد» . گفتند چند نفر از صبح در اطراف دفتر وکالت وی پرسه می‌زدند. ساعت حدود سه بعدازظهر وارد دفتر کار وی شده و او را با خود بردند. حکمی که دست مامورین بود تاریخ قبل از انتخابات را داشت؛ یعنی از قبل و با برنامه‌ی حساب شده آماده شده بود. داخل حکم اسم کسی نبود، یعنی با آن می‌توان هر کاسب و عابری را بازداشت کرد!(البته غیر قانونی).

27 خرداد 88 اکثر خانواده‌های بازداشت‌شدگان و مقامات موثر و بانفوذ نظام که تا چندی پیش مدیریت انتخابات و کشور به عهده‌ی ایشان بود در مقابل دادستانی خواهان توضیح برای دستور غیرقانونی دادستان بودند. «خانم تاجرنیا»، «خانم رمضان زاده»، «خانم صفایی»، «خانم محتشمی پور» و… من هم به ایشان ملحق شدم. اصرار کردیم که باید دادستان را ببینیم. دادستان وقت اجازه‌ی حضور داد. اتاق پرشد از زنان توانا و شایسته‌ی ارج و احترام که اینک در برابر دادستان ایستاده و فریاد مظلومیت‌شان به آسمان است! شخصیت خانم محتشمی برایم حیرت‌آور بود! دادستان را در شان خود ندید و وارد اتاق نشد. گفت‌وگو بالا گرفت و دادستان گفت: اینان اتاق فکر تخلفات بودند، ما بررسی می‌کنیم. شما نامه بنویسید و درخواست خود را قید کنید؛ مطمئن باشید حال‌شان خوب است و همین روزها آزاد می‌شوند!!!

امروز 6 سال از آن تاریخ می‌گذرد…

26 خرداد 88 روز سه‌شنبه آقای سلطانی به اتهام تشکیک در انتخابات به زندان در افتاد. اتهامی که در هیچ کتاب قانونی یافت نشد! وی پس از 4 ماه از زندان اوین بند 209 آزاد شد. بار دیگر در سال 90 با گشوده شدن پرونده‌ی مختومه‌ی سال‌های گذشته در شعبه‌ی 26 دادگاه انقلاب توسط قاضی پیرعباسی به 18 سال زندان محکوم شد که در شعبه‌ی 54 تجدیدنظر به 13 سال تقلیل یافته بود، به زندان برگشت و تاکنون قریب 4 سال است بدون یک ساعت مرخصی در زندان اوین به سر می برد.

سه شنبه 26 خرداد 94 در سالروز اولین بازداشت همسرم در سال 88 – عبدالفتاح سلطانی – به امید ایفای کمترین حق قانونی برای چندمین بار تقاضای مرخصی خود را به دفتر دادیار ناظر زندان آقای خدابخشی رساندم. نوشتم که مادر آقای سلطانی پیر و به شدت بیمار است. خودش دچار نوسان فشار خون و به بیماری گوارشی مبتلا شده است. به حکم قانون و انسانیت لازم است ایشان مرخصی داشته باشند؛ ولی ایشان در دفترکار خود نبود. کاغذی روی دفتر کار ایشان چسبانده و روی آن نوشته شده بود آقای خدابخشی فقط دوشنبه‌ها حضور دارند. نامه‌ام را مثل همیشه بدون شماره‌ی ثبت به منشی وی دادم و برگشتم!