یکشنبه, ۲۶ آبان , ۱۳۹۸

مادر امید علی شناس: پسرم ۹ ماه بازداشت موقت بود و الان قرص آرام‌بخش ‌می‌خورد

منتشر شده در: .

Omid-Alishenas-saham-newsمادر امید علی شناس، فعال مدنی که با آتنا دائمی و دو فعال مدنی دیگر در یک پرونده مشترک با هم محاکمه شده‌اند به کمپین بین‌المللی حقوق بشر در ایران گفت روز یک‌شنبه ۲۱ اردبیهشت‌ماه قرار بود حکم فرزندم و آسو رستمی نیز اعلام شود اما به دلیل این‌که آن‌ها از پوشیدن لباس زندان برای رفتن به دادگاه خودداری کرده نه حکم دادگاه به او و خانواده‌اش و نه به وکیل ابلاغ شده است.

امید علی شناس، متولد ۱۳۶۲ و مهندس عمران روز ۱۳ شهریور۱۳۹۳ در خانه‌اش توسط ماموران امنیتی دستگیر شد. او ۹ ماه در بند ۲- الف سپاه پاسداران در زندان اوین در بازداشت موقت بود و از مدتی پیش به بند ۸ زندان اوین که از نظر بهداشتی و جمعیتی وضعیت بسیار نامناسبی است منتقل شد.

امید علی شناس همراه با چندین فعال مدنی دیگر از حمله آسو رستمی، آتنا دائمی، علی نوری و اتنا فرقدانی فعالان مدنی در یک پرونده به صورت جداگانه بازجویی شدند و دادگاه همگی آن‌ها به جز آتنا فرقدانی در روز ۱۴ اسفندماه ۱۳۹۳ در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی مقیسه برگزار شد. تاکنون حکم آتنا دائمی از این تعداد مشخص شده است. او بر اساس چهار اتهام به هفت سال زندان محکوم شده است.

سیمین عیوض زاده با اظهار این‌که فرزندش به سه اتهام «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی، تبلیغ علیه نظام و توهین به رهبری» محکوم است به کمپین گفت: «امید هیچ‌کدام از این اتهامات را نپذیرفته است و وکیلش نیز در روز دادگاه اتهامات را رد کرده و آن‌ها را مغایر با آن‌چه امید در واقعیت انجام داده، دانسته است.»

مادر امید علی شناس در مورد فعالیت‌های او به کمپین گفت: «امید مهندس عمران است و روی پروژه‌های ساختمانی کار می‌کرد. فعال حقوق کودکان کار هم بود. گاهی هم از مادرانی که فرزندان‌شان اعدام شده بودند، دیدن می‌کرد و در چند تجمع اعتراضی علیه حکم اعدام شرکت کرده بود.»

خانم عیوض زاده به کمپین گفت: «امیدوارم حکم دادگاه منطقی و با توجه به واقعیت‌ها باشد. امید جرمی مرتکب نشده که مستحق زندان و این سه اتهام باشد. او ۹ ماه در بازداشت موقت بود و حالا هم در بند ۸ زندان اوین در وضعیت بسیار بدی است و قرص آرام‌بخش می خورد.»

مادر امید علی شناس در مورد وضعیت فعلی امید در بند ۸ زندان اوین گفت: «در این بند ظاهرا جمعیت بیش از اندازه ظرفیت اتاق‌ها است و تفکیک جرایم نیز لحاظ نمی شود. امید می‌گفت که در اتاق کوچک‌شان ۳۱ نفر زندگی می‌کنند که از این تعداد فقط ۱۲ نفر تخت‌خواب دارند و بقیه روی زمین می‌خوابند. امید مدتی روی زمین راهرو بند می‌خوابید اما الان خوشحال است که دیگر به اتاق منتقل شده و در زمین آن‌جا می‌خوابد. خودش یک‌بار می‌گفت به اندازه عرض شانه‌هایش جا دارد.»

خانم عیوض زاده ادامه داد:‌«آن‌قدر جمعیت‌شان زیاد است که حتی تا کنارهای توالت هم می‌خوابند. وقتی به من زنگ می زند تمام وقت سروصدا و همهمه می شنوم و نگرانم که بچه‌ام دائم این هم صدا در گوشش می پیچد. آدم سالم هم مریض می شود در چنین محیطی. بارها زندانیان این بند به مسولان قضایی و نماینده دادستان برای بهبود وضعیت‌شان نامه نوشته‌اند اما تاکنون اتفاقی نیفتاده است.»