جمعه, ۳۰ فروردین , ۱۳۹۸

به یاد سیمین بهبهانی؛ خاطره یک شهروند از مراسم روز زن

منتشر شده در: .

simin-Behbahani-saham-news

ﺍﻣﺮﻭﺯ(۱۳۸۴/۱۲/۱۷) ﺩﺭﺗﺠﻤﻊ ﺁﺭﺍﻡ ﭘﺎﺭﮎ ﺩﺍﻧﺸﺠﻮ، ﮐﻪ ﺯﻧﺎﻥ ﺳﺮﻭﺩ ﺧﻮﺍﻧﺪﻧﺪ، ﻣﺎﻣﻮﺭﺍﻥ ﮐﯿﺴﻪ ﻫﺎﯼ ﭘﺮﺍﺯ ﺯﺑﺎﻟﻪ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻭ ﺻﻮﺭتﻤﺎﻥ ﭘﺮﺗﺎﺏ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ،
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﮐﻪ ﺭﻭﺯ ﺯﻥ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺭﻓﺘﯿﻢ ﮐﻪ ﺑﮕﻮﯾﯿﻢ ﻣﺎ ﺑﺮﺍﺑﺮﯼ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﯿﻢ، ﻣﺎ ﻋﻠﯿﻪ ﺗﺒﻌﯿﺾ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ …
ﺍﻣﺮﻭﺯ، ﺩﻭ ﺻﺤﻨﻪ ﺩﺭﺩﻧﺎک ﻮ ﭘﺮﺍﺯ ﺩﺭﺱ ﺭﺍ ﺩﯾﺪﻡ ﻭ ﺗﺠﺮبﻪ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﺑﺎ آﻥ ﭘﯿﺮ ﺷﺪﻡ وﺗﺎ آﺧﺮﻋﻤﺮ ﺗﻠﺨﯽ ﺍﯾﻦ ﺩﻭ ﺻﺤﻨﻪ ﺣﮏ ﺷﺪﻩ، از ﺫﻫﻦ ﻭ ﺭﻭﺡ ﻭ ﺩﻝ ﻭ ﺟﺎﻥ ﭘﺎﮎ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ.

ﺗﺼﻮﯾﺮ ﺍﻭﻝ :
ﺳﯿﻤﯿﻦ ﺑﺎﻧﻮ ﺑﻬﺒﻬﺎﻧﯽ ﺭﺳﯿﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﯾﮏ ﺑﺎﺯﻭﯾﺶ ﺭﺍ ﻣﻬﯿﻦ ﺧﺪﯾﻮﯼ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ، ﺑﺎﺯﻭﯼ ﺩﯾﮕﺮﺵ ﺭﺍ ﺩﺧﺘﺮﯼ ﺍﺯ ﺁﺷﻨﺎﯾﺎﻧﺶ. ﺁﺭﺍﻡ ﮔﺎﻡ ﺑﺮ ﻣﯽ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﺎ ﺳﺨﺘﯽ ﺗﻤﺎﻡ. ﺩﺭﺳﺖ ﺩﺭ ﺑﺤﺒﻮﺣﻪ ﺑﺰﻥ ﻭ ﺑﺰﻥ ﻫﺎ ﺭﺳﯿﺪ. ﻣﯽ ﺩﻭﯾﻢ ﻃﺮﻓﺶ، ﻣﯽ ﮔﻮﯾﯿﻢ ﺧﺎﻧﻢ ﺑﻬﺒﻬﺎﻧﯽ ﻋﺰﯾﺰ ﺷﻤﺎ ﺑﺮﻭﯾﺪ، ﺣﺴﺎﺑﯽ ﺩﺭﮔﯿﺮﯼ ﺍﺳﺖ.
ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ ﻧﯿﺮﻭﯼ ﺿﺪ ﺷﻮﺭﯼ ﺑﻪ ﺳﻮﯾﺶ ﻣﯽ ﺁﯾﻨﺪ، ﺩﺳﺖ ﻫﺎیﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﻭﺭﻫﻢ ﺣﻠﻘﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ ﻭ ﺩﯾﻮﺍﺭﯼ ﺑﻪ ﺩﻭﺭﺍﻭﺷﮑﻞ ﻣﯽ ﺩﻫﯿﻢ. ﻣﯽ ﮔﻮﯾﯿﻢ ﺍﯾﻦ «ﺳﯿﻤﯿﻦ ﺑﻬﺒﻬﺎﻧﯽ» ﺍﺳﺖ، ﺍﻓﺘﺨﺎﺭﺍﯾﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ، پیش‌کسوت ﻭ ﺗﺎﺝ ﺳﺮ ﻫﻤﻪ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ…
ﻏﻮﻟﯽ ﺍﺯ ﻣﯿﺎن‌شان ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ : ﺧﻮﺏ ﺑﺎﺷﻪ! ﻣﻦ ﻫﻢ ﺣﺴﯿﻨﻢ!
یکی‌شان ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ: ﻫﺮﯼ، ﺑﺮﻭ ﭘﯿﺮﺯﻥ …!
ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﺩﺍﺩ ﻣﯽ ﺯﻧﺪ: ﺩهانت ﺭﺍ ﺑﺒﻨﺪ… ﺑﻪ ﺳﯿﻤﯿﻦ ﺗﻮﻫﯿﻦ ﻧﮑﻦ… ﻣﺎﺩﺭﺑﺰﺭﮒ ﻣﺎ ﺍﺳﺖ، ﺷﺮﻡ ﮐﻦ!

ﻣﯽ ﺭﯾﺰﻧﺪ ﺳﺮﻣﺎﻥ، ﺳﺮ ﻣﺎ ﭼﻨﺪﻧﻔﺮﯼ ﮐﻪ ﺩﻭﺭ ﻭﯼ ﺣﻠﻘﻪ ﺯﺩﻩ ﺍﯾﻢ، ﻫﺮ ﮐﺪﺍم‌مان ﺭﺍ ﮔﻮﺷﻪ ﺍﯼ ﭘﺮﺕ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ، ﺑﺎ ﺑﺎﺗﻮﻡ ﻣﯽ ﺯنند ﭘﺸﺖ ﮐﻤﺮ ﺳﯿﻤﯿﻦ؛ «ﺳﯿﻤﯿﻦ ﺑﻬﺒﻬﺎﻧﯽ»، ﮐﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﺩﯾﮕﺮ ﻫﯿﭻ ﺳﻮﯾﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﺭﺍﻩ ﻣﯽ ﺭﻭﺩ…

ﺳﯿﻤﯿﻦ، ﺑﺎ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﻃﺮف آﻥ ﻣﺎﻣﻮﺭ ﺿﺪ ﺷﻮﺭﺵ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ…

ﺑﺎ ﺑﺎﺗﻮﻡ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻣﯽ ﺯﻧﺪ ﺑﻪ ﮐﻤﺮ ﺳﯿﻤﯿﻦ…آﺥ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﮔﻮﯾﺪ… ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺑﺎﻻﺗﺮ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﺩ… ﻟﮕﺪﯼ ﺭﺍ ﺣﻮﺍﻟﻪ ﺳﯿﻤﯿﻦ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ… ﺳﺮﺵ ﺭﺍ ﺑﺎﻻﺗﺮ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﺩ ﺳﯿﻤﯿﻦ ﻭ آﺥ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﮔﻮﯾﺪ …
ﻧﺎﻫﯿﺪ ﻣﺜﻞ ﭘﻠﻨﮓ ﺯﺧﻤﯽ ﻣﯽ ﺩﻭﺩ ﻭ ﺩﺍﺩ ﻣﯽ ﺯﻧﺪ : ﺗﻮ ﺑﯿ‌ﺠﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺳﯿﻤﯿﻦ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺯﻧﯽ! ﺣﯿﺎ ﮐﻦ! ﺗﻮ…
ﺳﯿﻤﯿﻦ ﺁﺭﺍﻡ ﺑﺎﺯﻭﯼ ﻧﺎﻫﯿﺪ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﺩ ﻭ ﺑﺎ ﭼﻪ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﻭ ﺻﻼﺑﺘﯽ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ : ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﻫﺎ ﺑﺤﺚ ﻧﮑﻦ، ﺑﺮﻭﯾﻢ…

simin-Behbahani-saham-news