شنبه, ۲۵ آبان , ۱۳۹۸

پیشنهاد یک راه حل در نامه‌ به رهبری

منتشر شده در: .

»زهرا ربانی املشی

حضرت آیت الله خامنه ای رهبر جمهوری اسلامی ایران

با سلام و تحیت؛

تهاجم روز پنجشنبه ۲۸ فروردین، به بند ۳۵۰ زندان اوین خبری است که در رسانه‌های دنیا مورد نقد و بررسی قرار گرفت. اینگونه تهاجمات به گفته ناظران در نوع خود بی‌نظیر و از مصادیق بارز نقض حقوق بشر اسلامی و بین المللی است و با هیچگونه اصول اخلاقی سازگار نیست. حکومتی که خود را حکومت الله بر زمین می‌داند چرا باید اینگونه با زندانیان، که در واقع اسیر حکومت به حساب می آیند، رفتار کند؟ فرض کنیم آنان مجرم هستند، آیا راه برخورد باید چنین باشد؟ آیا حفظ جان و امنیت زندانی از وظایف حکومت نیست؟

اما وااسفا که پس از این تهاجم، برخورد مسئولین مربوطه و رسانه ملی چنین بود که به جای پیگیری و مجازات عاملین و آمرین، به دروغ پراکنی روی آوردند و منکر حتی یک تلنگر شدند.

به دنبال این برخورد مسئولین، عده‌ای از زندانیان بند ۳۵۰ با ارسال نامه‌ای به ضرب و جرح و مصدومیت زندانیان شهادت دادند که یکی از آن آزادمردان عزیز عموی بزرگوار اینجانب و برادر دوست و یار صدیق حضرتعالی است. فکر می کنم حضرتعالی آقای دکتر محمد صادق ربانی را که سالها در سمت استادی در دانشگاه تهران و نیز قائم مقامی سازمان انرژی اتمی و تولید آب سنگین اراک به خدمت مشغول بودند، به خوبی و صداقت می شناسید؛ ایشان را به جرم عضویت در شورای ملی صلح به سه سال حبس محکوم کرده و در بند ۳۵۰ زندانی بوده و هم اکنون به عنوان اعتراض به جنایت مأمورین در تهاجم به زندانیان و عدم رسیدگی و جوابگویی مسئولین، در سن هفتاد سالگی، دست به اعتصاب غذا زده‌ است.

جناب آقای خامنه ای

کاری که در زندان اوین انجام شد مناسب چه نوع حکومتی است؟ آن حکومتی که مردم در همه پرسی سال ۱۳۵۸ به آن رأی دادند؟ مگر قرار نبود همانند علی(ع) بر دهان متملقین خاک بپاشند ولی ما را چه شده که به جای ارج نهادن به منتقدین، آنها را اسیر کرده، کتکشان می‌زنیم و سپس از طرف مقامات، به جای عذرخواهی و دلجویی از مصدومین و مضروبین، ضاربان و بانیان را پاداش می‌دهیم؟

اگر فرضاً این واقعه در زندان‌های رژیم سابق رخ می‌داد و مسئولین و رسانه ملی آن زمان نیز عکس‌العملی همانند مسئولین و رسانه ملی ما داشتند، آیا جنابعالی آن اتفاق و عکس‌العمل را می‌پسندیدید؟

بارها شاهد بوده‌ایم که با بی‌تدبیری مسئولین مشکلی ایجاد شده است که رفع آن با کمترین هزینه ممکن میشد ولی متأسفانه به منظور رفع آن، با ‌تدبیر نادرست، بر مشکل اولیه افزوده گشته است. چه اشکالی دارد که مانند بسیاری از کشورها، مسئول یا مسئولین ایجاد مشکل، مجازات شوند؟ مگر مسئولین از معصومین‌اند؟ چه اشکالی دارد به تقصیر یا قصور مسئولین اعتراف شود؟ راستی اعتماد مردم برای مسئولین بالای نظام به این اندازه بی‌اهمیت است؟ آیا این نوع برخوردها تداعی برهان “الحق لمن غلب” را نمی‌کند؟

جناب آقای خامنه ای

مسلماً رئیس زندان که خودش مسئول مستقیم این فاجعه است نمی تواند منبع کافی و درستی برای کسب اطلاع باشد. مگر در قضاوت اسلامی نباید حرف‌ها و شواهد دو طرف دعوا را شنید؟ مگر مقامات سازمان زندان‌ها وظیفه نداشتند مضروبین را به پزشکی قانونی اعزام کنند؟

جناب آقای خامنه ای

در حالیکه اتحادیه اروپا ما را متهم به نقض حقوق بشر می‌کند اینگونه اعمال با زندانیانی که بسیاری از آن‌ها خدمات شایانی به این مرز و بوم کرده اند تأیید ادعای آن‌ها نیست؟ آیا انتظار داریم که ملت بپذیرد که آنها دروغ می‌گویند و خبرگزاری‌های ما راست؟ هر ذی شعوری در شرایط آزاد، اطلاعات درست را از نادرست و سره را از ناسره تشخیص میدهد، اگرچنانچه اخبار درست و واقعی از رسانه داخلی شنیده شود مطمئناً کسی اخبار را از رسانه‌های خارجی مطالبه نمی‌کند. به جای متهم کردن دلسوزان نظام به وابستگی خارجی بهتر نیست که رسانه ملی به راست‌گویی هدایت شود؟ من به عنوان یک مسلمان ایرانی شرمنده‌ام که صدا و سیمای کشورم، این چنین قلب واقعیت کند که مجبور باشم برای شنیدن اخبار صحیح به رسانه‌های خارجی روی بیاورم.

جناب آقای خامنه ای

راه بسیار سریع و آسان برای حضرتعالی می‌تواند احضار و استخبار از افراد آشنا و راستگویی امثال آقای دکتر محمد صادق ربانی باشد. گرچه ایشان به نظر مقامات امنیتی مجرم تشخیص داده شده و به ۳سال حبس محکوم گردیده است ولی همانند یار دیرین شما مرحوم آیت الله ربانی املشی، در انصاف، صداقت و راستگویی ایشان هیچ شکی نیست. لااقل می‌توانید گزارش ایشان را با گزارش منابع رسمی مقایسه فرمایید و به حقیقت واقعه واقف شوید.

سربلندی ایران عزیز، سرافرازی خدمتگزاران به آن و خواری خائنان را آرزومندم. والسلام.